زیر پتوی تارشب بغض گلومو میشکنم

که هیشکی باورش نشه اونی که میشکنه منم

قصه ی من حکایت گریه ی تلخ و بی صداست

کو کسی که منو فقط بخاطر خودم میخواست

باز یکی بود یکی نبود به زیر گنبد کبود

سهم من از ستاره ها حتی یه چشمکم نبود

چرا یه قلب ساده رو هیشکی ازم نمیخره؟

چرا همیشه بی کسی سهم دل ساده تره؟